ΣΟΚ! Νέα πρόκληση κατά της Εκκλησίας! Με το ζόρι αποτέφρωση…

833
loading...

«Ευλογίες» και «αφορισμοί» πάλι απο χθες αναφορικά με την κυβερνητική πρόθεση σχετικά με την αποτέφρωση των νεκρών.

Τη δυνατότητα δημιουργίας ιδιωτικών Κέντρων Αποτέφρωσης Νεκρών (ΚΑΝ) προανήγγειλε ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης στη Βουλή, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα της Άννας Βαγενά, η οποία μάλιστα με αφορμή την πρόσφατη αποτέφρωση του συζύγου της, γνωστου΄τραγουδιστή Λουκιανού Κηλαηδόνη στην Βουλγαρία, ισχυρίστηκε πως “η αποτέφρωση δεν έχει να κάνει με το θρησκευτικό συναίσθημα και σε όσους πιστεύουν το αντίθετο τους λέω ότι εγώ κάθε μέρα κάνω τον Σταυρό μου προσεύχομαι στην Παναγία”

Προφανώς στο αριστερομπερδεμένο μυαλό κάποιον δεν χωράει πως θεμέλιος λίθος της ορθόδοξης πίστης μας είναι η Ανάσταση του Κυρίου μας και η Δευτέρα Παρουσία.

Πάντως εντύπωση προκαλεί πως επανέρχεται εκ νέου το θέμα για δημιουργία εντυπώσεων. Ο αρμόδιος υπουργός Σκουρλέτης υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε όλες τις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις που επιτρέπουν στους Δήμους να δημιουργήσουν ΚΑΝ σε ειδικούς χώρους ή εντός των υπαρχόντων κοιμητηρίων. Ωστόσο, «σκοταδιστικές δυνάμεις» όπως είπε, «εμποδίζουν την κατασκευή αποτεφρωτηρίων και το δικαίωμα να επιλέγει κάποιος τον τύπο της κηδείας».

Πόσο εύκολο είναι πάλι σε μια περίοδο που τα οικονομικά της χώρας είναι σε άθλια κατάσταση και η κυβέρνηση εξευτελίζεται καθημερινώς σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, η συζήτηση να εκτραπεί εκ νέου σε άσχετα θέματα; Και ποιος είναι ο μόνιμος “εχθρος”; Η Εκκλησία… Όποτε στριμώχνεται η κυβέρνηση πιπιλάει την γνωστή καραμέλα….

Το πόσο γελοία είναι αυτή η κυβερνητική πρακτική διαφαίνεται και απο το γεγονός πως την ίδια συζήτηση για την καύση των νεκρών είχαμε και πριν από ένα χρόνο όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εμφάνισε νομοθέτημα που υποχρέωνε τους ιερείς να τελούν νεκρώσιμη ακολουθία ακόμη και σε όσους επιλέγουν αποτέφρωση.

Τότε η ΔΙΣ είχε αντιδράσει και σε ανακοινωσή της ανέφερε:

“Η ΔΙΣ ασχολήθηκε με το εκκρεμές νομοσχέδιο με τίτλο «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις», κατά το άρθρο 21 του οποίου καθένας μπορεί να επιλέξει, μεταξύ άλλων, τον «τύπο τελετής της κηδείας» του και η δήλωση αυτή είναι υποχρεωτική για όλα τα όργανα ή υπηρεσίες «που επιμελούνται της ταφής του νεκρού», αρκεί να μην προσκρούει σε «κανόνες δημόσιας τάξης, υγιεινής ή στα χρηστά ήθη».

Με την παραπάνω γενική διατύπωση παραβιάζεται η θρησκευτική ελευθερία της ορθόδοξης Εκκλησίας, οι ιερείς της οποίας δεν μπορούν διά νόμου να υποχρεωθούν να τελέσουν εξόδιο ακολουθία, εάν κάποιος ζήτησε θρησκευτική κηδεία, αλλά με την ίδια ή άλλη δήλωση είχε επιλέξει την αποτέφρωση της σωρού του.

Υπενθυμίζεται ότι κατά την σύγχρονη διαδικασία της κατ’ ευφημισμόν «αποτεφρώσεως» μετά την καύση της σωρού σε κλίβανο, ο ανθρώπινος σκελετός ρίχνεται σε ηλεκτρικό σπαστήρα (μίξερ, cremulator), θρυμματίζεται και μετατρέπεται σε σκόνη. Η Ιερά Σύνοδος αρνείται ότι είναι αξιοπρεπές για τον νεκρό να καεί σε κλίβανο και να θρυμματισθεί σε μίξερ και δεν διακρίνει ιδιαίτερες διαφορές της σύγχρονης «αποτέφρωσης νεκρών» και της «διαδικασίας ανακύκλωσης απορριμμάτων». Η Εκκλησία θεωρεί το ανθρώπινο σώμα ως ναό του Αγίου Πνεύματος (Α’ Κορ. 6,19) στοιχείο της υποστάσεως του ανθρώπου, που έχει πλασθεί κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού (Γεν. 1,24) και για τον λόγο αυτό η ορθόδοξη χριστιανική παράδοση αντιμετωπίζει το νεκρό σώμα όχι ως «στερεό απόβλητο», όπως οι απολογητές της αποτέφρωσης, αλλά το περιβάλλει με σεβασμό και τιμή ως έκφραση αγάπης προς το κεκοιμημένο μέλος Της.

Δυστυχώς ορισμένοι Δήμοι αντί να αντιμετωπίσουν την λειτουργική κατάσταση των κορεσμένων ή προβληματικών κοιμητηρίων τους, σπεύδουν να δηλώσουν έτοιμοι για δαπάνες αγοράς οικοπέδων και εξοπλισμού για την εγκατάσταση κέντρων αποτέφρωσης, ουσιαστικά υπονοώντας, ότι όποιος επιμένει στην παράδοση της ταφής, θα συνεχίσει να υφίσταται απαξιωτική μεταχείριση. Μεθοδολογία ακρωτηριασμού δηλαδή, αντί θεραπείας του προβλήματος, που διαιωνίζεται εκβιαστικά υπέρ της αποτέφρωσης, ώστε η τελευταία να διαφημίζεται ως δήθεν αξιοπρεπής για τον νεκρό και λιγότερο δαπανηρή ή μακάβρια για τους οικείους. Στο πλαίσιο αυτό, λαμβάνοντας μέριμνα για τον ορθόδοξο Λαό, η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε την σύσταση Επιτροπής, η οποία θα υποβάλλει σχετική εισήγηση, ώστε να υπάρξει διαβούλευση της Εκκλησίας με τους αρμόδιους κρατικούς και αυτοδιοικητικούς φορείς”.

Βέβαια τι έγινε με εκείνη την Επιτροπή και την υποτιθέμενη διαβούλευση ποτέ δεν μάθαμε…

Υπάρχει νόμος από το 2006

Απόδειξη πως πρόκειται για κυβερνητική κοροϊδία και επιχείρηση νέου αποπροσανατολισμού του λαού είναι και το γεγονός πως ο νόμος δίνει ήδη τη δυνατότητα για την καύση των νεκρών. Συγκεκριμένα στο Νόμο 3448/2006 Αρθρο 35 αναφέρονται τα εξής :

1. Επιτρέπεται η αποτέφρωση νεκρών, ημεδαπών ή αλλοδαπών, των οποίων οι θρησκευτικές πεποιθήσεις επέτρεπαν τη μετά θάνατον αποτέφρωση.

2. Προϋπόθεση για την αποτέφρωση είναι η προηγούμενη ρητή, χωρίς όρο ή αίρεση, δήλωση του θανόντος για τη σχετική επιθυμία του ή η αντίστοιχη δήλωση των συγγενών του, εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, έως και τον τέταρτο βαθμό, κατά σειρά τάξεως. Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ των συγγενών που βρίσκονται στην ίδια τάξη, η σχετική απόφαση λαμβάνεται από τον Εισαγγελέα, στην περιφέρεια του οποίου φυλάσσεται ο νεκρός. Προκειμένου για ανήλικα τέκνα, η δήλωση γίνεται και από τους δύο γονείς ή από εκείνον που ασκεί τη γονική μέριμνα κατά τα άρθρα 1510 επ. του Αστικού Κώδικα.

3. Η άδεια αποτέφρωσης χορηγείται από το Δήμο ή την Κοινότητα, όπου λειτουργεί το Κέντρο, στο οποίο γίνεται η αποτέφρωση.

4. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, καθορίζονται οι χώροι δημιουργίας Κέντρων Αποτέφρωσης Νεκρών, οι όροι και ο έλεγχος λειτουργίας τους, καθώς και ειδικότερες προϋποθέσεις αποτέφρωσης. Για τον καθορισμό των χώρων αποτέφρωσης νεκρών απαιτείται γνώμη του οικείου Δήμου ή Κοινότητας. Με κοινή απόφαση των ανωτέρω Υπουργών ρυθμίζονται ειδικότερα σχετικά ζητήματα, καθώς και ζητήματα με χαρακτήρα τεχνικό ή λεπτομερειακό.»

Τι έλεγε ο Χριστόδουλος

Γυρίζοντας το χρόνο πίσω έχει σημασία να αναφερθεί η τοποθέτηση του Μακαριστού Χριστόδουλου σε ημερίδα για το θέμα. «Ἔχομεν, τάχα, ἐξ ἐπόψεως χριστιανικῆς, τό δικαίωμα νά διαθέτωμεν τό σῶμα μας, ὅπως ἐμεῖς θέλομε; Εἶναι δικό μας τό σῶμα γιά νά τό διαθέτουμε, ὅπως θέλομε; Βεβαίως οἱ σύγχρονες δημοκρατικέςἀντιλήψεις θά ἔδιδαν καταφατικήν ἀπάντησιν στό ἐρώτημα αὐτό. Ἀλλά μήπως, ἔτσι, ἀνοίγεται ἕνας δρόμος καί γιά πολλές ἄλλες πρακτικές;

Γιατί, τάχα, θά ἔχω τό δικαίωμα νά διαθέσω τό σῶμα μου μετά θάνατόν μου, ὅπως ἐγώ θέλω, καί δέν θά ἔχω τό δικαίωμα νά ἐπιλέξω τήν ὥραν τοῦ θανάτου μου ἤ καίτόν τρόπον τοῦ θανάτου μου; Μπως, πομνως, μ ατν τν τρπον διανογωμεν κα μαν λλην διξοδον δι τν νομιμοποησιν τς εθανασας; Ἐρωτήματα εἶναι αὐτά, τά ὁποῖα, βεβαίως, καί πρέπει νά ἀπαντηθοῦν. Μπορῶ νά πῶ, ὅμως, ὅτι σύμφωνα μέ τήν διδαχήν τῆς Ἐκκλησίας μας τ σμα μας δν εναι κτσις μας, εναι χρσις μας.Ἔχομε τό δικαίωμα νά τό χρησιμοποιοῦμε καί δέν εἶναι ἰδιοκτησία μας. «Οκ σταυτν«, γράφει ὁ Ἀπόστολος, «γορσθητε γρ τιμς«.»

Πάντως ο Μακαριστός Χριστόδουλος διευκρίνισε ότι το θέμα δεν είναι δογματικό. «Καί τοῦτο, διότι ὁ τρόπος τῆς ἀποσυνθέσεως τοῦ σώματος δέν ἔχει, κατά κάποιον τρόπον, ἄμεσον σχέσιν μέ τά πιστεύματά μας», σημείωνε. Έδωσε όμως και την άλλη άποψη υπογραμμίζοντας « Μήπως εἶναι μία παράδοσις ἡ ταφή καί ὄχι ἡ καῦσις; Καίἐάν εἶναι παράδοσις, δέν εἶναι ἀξιοσέβαστος; Καί μήπως διά τῆς παραδόσεως παρεισγεται, μμσως, χι μσως, θμα δογματικς εθυγραμμσεως; Μήπως, μέἄλλα λόγια, ἡ μακραίωνη παράδοσις ἐμμέσως ὁδηγεῖ σέ μία πολύ σοβαράν ὑπόστασιν τῆς ταφῆς καί ὄχι τῆς καύσεως;»

Και συνεχίζοντας τόνιζε πως κάποιες παραδόσεις έχουν καθιερωθεί ως «άγραφο δόγμα»…

Τα έωλα επιχειρήματα

Αρκετοί πάντως έχουν επιχειρήσει κατά καιρούς με επιχειρήματα τα οποία έχουν σχέση με την οικολογία, την υγιεινή, τη χωροταξία και γενικότερα με λόγουςχρηστικούς , να αντιπαλέψουν την άποψη της Εκκλησίας. Άλλοι αναφέρονται στην αρχαιότητα. Ειδικά για το τελευταίο απαντά ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος στην ίδια ημερίδα λέγοντας: « Ὅπου ἐφαρμοζόταν στήν ἀρχαιότητα ἡ καύση τῶν νεκρῶν συνδεόταν πάντοτε μέ δύο χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Τό ἕνα, ὅτι γινόταν μέ θρησκευτική ἱεροτελεστία, καί τό ἄλλο ὅτι πουθενά δέν ἐφαρμοζόταν ὡς μέθοδος πλήρους ἀποτεφρώσεως, ἀλλά μετά τήν καύση τῶν σωμάτων συνέλεγαν τάἐναπομείναντα ὀστᾶ, τά τοποθετοῦσαν σέ πολυτελεῖς λάρνακες καί τά ἔθαπταν σέ εἰδικούς τάφους. Δηλαδή, γινταν καση κα ταφ σωμτων κα χι λοκληρωτικ κα πλρης ποτφρωση. Ἡ ἀποτέφρωση σέ εἰδικούς κλίβανους εἶναι νεώτερη συνήθεια, ἄγνωστη στούς ἀρχαίους χρόνους. Αὐτό πρέπει ἰδιαιτέρως νά ὑπογραμμισθῆ.»

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Πηγή: pentapostagma.gr